تحصن دو روزه در اعتراض به موج جدید تخریب خاوران
۱ ـ ما میدانستیم روایت فاجعهای که در طول این همه سال سرتاسران جغرافیای اجتماعی ایران را دربرگرفته، همان فاجعهای که خاوران نماد بیبدیل آن است، جایی در مشغلههای مهم رسانههای «معتبر» ندارد. فاجعهای که هنوز روزانه در جریان است. ما میدانستیم رسانههای «معتبر» اخبار زرادخانههای سلاح و نفت را پیگیرانه پوشش میدهند اما تاریخ مردم، تاریخ فرودستان و غارتشدهگان، تاریخ در خون نشسته در آرزوی دیرینهی رهایی، غایب بزرگ این همه سال بوده است. تاریخ ما برای ما مهم است که این سوی جهان ایستادهایم و هنوز باور داریم جهان دیگری ممکن است. تحصن دو روزهی ما، تنها و تنها به ما، به کسانی که همراه با ما در تحصن شرکت کردند و به کسانی که حالا در جریان چگونگی این تحصن قرار گرفتهاند بار دیگر ثابت کرد آنها نمیخواهند ما را ببینند و بشنوند. آنها با تمام توان سعی میکنند دیگران هم ما را نبینند و نشنوند. ما بار دیگر به همه نشان دادیم چه کسانی در جنایتهای جمهوری سیاه شریک جرم به شمار میآیند.
۲ ـ ما تحصن کردیم تا خانوادهها و بازماندهگان، تا آنانی که داخل ایران زیر مهمیز و ساطور مقاومت میکنند و دیوار بلند ستم را میشکافند، بدانند در کنار آنها ماندهایم و میمانیم. ما باور داریم مبارزه برای حفظ خاوران از دستبرد حکومت اسلامی به همه مربوط است. ما میدانیم زمانهی بهتری پیش روی ماست و این یلداییترین شب روزگار محو و نابود خواهد شد. ما میدانیم پیروزی از آن ماست چرا که چارهای نداریم غیر از آنکه پیروز شویم.
۳ ـ قدرتهای جهان، دلقکان و زورگویان، چشمها و گوشهای مردم جهان را ربودهاند تا به بالماسکهی رقابت هستهای صحنه بیارایند. خاوران جایی در این خیمهشببازی پلشت ندارد. خاوران از آن ماست و باید برای ما بماند. تحصن دو روزهی ما بار دیگر نشان داد هرگونه توهمی نسبت به دریوزگی عدالت و دادخواهی از سیستم سلطهی جهانی، آب به غربال بردن است. ما بار دیگر فهمیدیم و نشان دادیم همراهی همدلانهی وجدانهای بیدار و نیروهای مترقی جهان تنها راه دادخواهی تاریخی ماست.
۴ ـ خاوران میماند. حتی اگر ویران شود، میماند. حتی اگر جلادان بر تخت نشسته تمام آثار جنایت را محو کنند، خاوران میماند. خاوران میماند چرا که هنوز جانهای بیداری باقی مانده است تا در دادگاه فردا عفونت جنایت را آشکار کند. خاوران میماند چرا که هنوز مبارزه برای رهایی ادامه دارد، یعنی همان آرمانی که خفتهگان خاوران جان بر سر آن گذاشتند.
۵ ـ از همان ابتدا اعلام کرده بودیم که تحصن دو روزه در مقابل خانهی رسانههای برلین تنها اولین قدم ما برای حفظ خاوران است. کمیتهی جوانان ایرانی در اروپا دلگرم از یاریهای بیدریغ یارانی که در این تحصن در کنار ما بودند، مبارزهی خود را ادامه خواهد داد. میدانیم در پیمودن راهی که پیش روست مصممتر گام برخواهیم داشت.
شنبه ۷ فوریه ۲۰۰۹ ـ ۱۹ بهمن ۱۳۸۷
کمیتهی جوانان ایرانی در اروپا:
و جمعی از جوانان همقطار
پستها
